Ан-Наср сүрөсү (110-сүрө)
إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا
Котормосу: «Аллахтын жардамы жана Жеңиш (Фатх) келгенде, адамдардын Аллахтын динине топурлап кирип жатканын көргөндө, Роббиңе мактоо менен тасбих айт жана Андан кечирим тиле. Чынында Ал тообаларды өтөгөн».
Акыркы нузул болгон сүрө
Ибн Аббас (р.а.) айткандай, бул сүрө Пайгамбар ﷺ акырзаман сапарынан (видалашуу хажысынан) кайтканда нузул болгон, ал эми Пайгамбар ﷺ ал жылы — хижранын 10-жылында — дүйнөдөн кайткан.
Меккенин ачылышы — Аль-Фатх
Хижранын 8-жылында Пайгамбар ﷺ 10 000 сахабасы менен Меккеге кирген. Кырааттан тышкары эч кандай кыргын болбогон. Адамдар катар-катар ислам динине кирген — бул аятта «афважан» (топурлап) деп сүрөттөлгөн.
Жеңиштен кийин — Тообо жана Тасбих
Аллах жеңиштен кийин «кечирим тиле» деп буйруду. Имам Ибн Касир мынтип жазат: «Бул — улуу адамдардын менменсинүүдөн коргонуу жолу. Жеңишти Аллах берди, Аллахка шүгүр кылуу — пайгамбарлардын жолу».
Аишенин (р.а.) хабары боюнча Пайгамбар ﷺ бул сүрөдөн кийин намаздарында: «Субханакалла-хумма Роббана ва бихамдика, Аллахумма-гфир ли» деп жатымсыз айткан (Бухари, Муслим).
Булак: Бухари, Ибн Касир, Ас-Саади.